بسم الله الرحمن الرحيم
وصيت نامه شهيد «محمود مقيسه »
در اين برهه از زمان كه خداوند قرار است فرزندي ديگر عطا كند، اسلام عزيز در خطر است و مسلماً ما كه مسلمان هستيم ميان اسلام و رفاه بايد يكي را انتخاب كنيم. ما كه از ياران امام حسينu و زينب (س) مهمتر نيستيم و فرزندمان هم از علي اصغر و رقيه بهتر نيستند. پس ما بايد به فكر حيثيتمان، شرفمان و عزتمان باشيم تا بدين سبب رضايت او را كسب كنيم. مردن فنا نيست بلكه پايان يك آزمايش يا مسابقه است و پس از اين مرحله نتيجه مبارزه است كه انسان به سرنوشت اصلي اش راه مييابد. دنيا مزرعه آخرت است. همسر، فرزند، كسب و همه مسائل ديگر وسيله امتحان است. هدف اصلي اوست.
انشاء الله خداوند آنان را كه در خط امام خدمت مي كنند موفق بدارد و پيروز، و آنان كه منافقانه ضربه به نيروهاي خط امام ميزنند اگر قابل هدايتند هدايت و گرنه نابودشان بگرداند بدست نيروهاي حزب اللهي.
در اين فرصت مناسب براي تو فرزند خوبم محمد و فرزند ديگري كه خدا اگر مصلحتش بود و نصيب ما كرد چند كلامي مينويسيم.
فرزندان عزيزم از خدا بخواهيد تا آنجا كه رمق داريد براي اسلام و مسلمين خدمت بكنيد و با تمام مشكلات شكستهاي احتمالي به خاطر خدا مقاومت كنيد. انشاء الله اگر خدا توفيق شهادت را نصيبم كرد از خدا ميخواهم كه شما و مادر مهربانتان را در راه خدا حفظ كند.
ان شاء الله كه شما هم در راه حفظ آرمان شهداي كربلا كوشا باشيد. همه شما را به خدا ميسپارم. خدا يارتان.
اي پدر گرامي از تو طلب حلاليت ميكنم براي زحمت زيادي كه كشيدي. خوب ميدانم و اگر در بعضي مواقع خطايي از من سرزده باور كن قصد جسارت نداشتهام بلكه يا از روي جهل بوده و يا از روي دلسوزي. ولي هر آنچه كه بوده قصد جسارت نداشتهام. اميدوارم كه مرا ببخشيد و ان شاء الله كه خداوند سايهات را بر سر خانواده خوبمان نگه دارد و آن كانون گرم خانواده امان را همچنان با الفت و انس و محبت گرم باشد.
اي مادر خوبم از تو طلب حلاليت ميكنم من فرزند خوبي برايت نبودهام . خيلي زحمت كشيدهاي تا مرا بزرگ كردي ولي من قدر زحماتت را ندانستم اميدوارم كه مرا همچون گذشته كه از سر خطاكاري هايم ميگذشتي ببخشي كه فرزند خوبي نبودم خدا ان شاء الله خودش راضي از زحمات شبانه روزي تو كه به فكر فرزندانت هستي باشد. اميدوارم كه همچون گذشته مراقب كانون گرم خانوادهام باشي.
(راز و نياز كوتاه از زبان محمود با خدايش، ۸۰ روز قبل از شهادتش.)
خداوندا تو خوب ميداني كه هر موقعي ناتوان شدهام رو به تو كردم و حال هم رو به تو كردهام و شرمنده اعمال بد گذشته خود هستم. از تو ميخواهم كه مرا ببخشي و در اين لحظات شيرين عمرم كه لذت دوستي تو را احساس ميكنم مانند يخ آب كن. تا با فراقي آسوده در راه اسلام محمدي جنگ كنم. اگر كشته شدم «فزت و رب الكعبه» گويم و اگر زنده ماندم با حبّ حسين u همچنان در ركاب امام امت خواهم جنگيد. اي خداي بزرگ به من توفيق شيريني عبادت خالصانه خود را عنايت بفرما.
اي خداي بزرگ به من توفيقي عنايت كن تا با شناخت خويشتن بر وظايفم ثابت قدم و كوشاتر باشم.
الهي آمين برحمتك يا ارحم راحمين.
۱۷/۲/۱۳۶۷
محمود مقیسه
نام و نامخانوادگي |
ولادت |
سن |
تاريخ شهادت |
محلّ شهادت |
نام مزار |
|||
محمود مقيسه |
۱/۱/۴۰ |
۲۷ |
۵/۵/۶۷ |
اسلام آباد |
بهشت زهرا |