بسم رب الشهدا و الصديقين
وصيت نامه شهيد «حسين محمودي»
((ان الله اشترا المؤمنون انفسهم بان لهم الجنه يقاتلون في سبيل الله فيقتلون ويقتلون))
((خداوند جانها و مالهاي مومنين را به قيمت بهشت ميخرد. آنها در راه خدا جهاد مي كنند دشمنان دين را به قتل برسانند و يا خود كشته شوند.))
وصيّت نامة بندة حقير و عبد عاصي به درگاه حق تعالي به عزيزانم و دوستان عزيزم :
اكنون كه اين وصيت نامه را مينويسم و در مكان پاكي هستم ،كه سجدهگاه عزيزاني بود كه در دل شب سر و صورت بر روي خاك گذاشته و با معبود خود راز و نياز كردند و اكنون رويشان و صورتشان به وجه الله ملائكة الله ميباشد و من شرم دارم كه در اين مكان باشم و خود را لايق اين نميدانم كه در اينجا باشم. امّا شايد اين هم يكي از الطاف اوست كه من بيايم و خود را بسازم. اميدوار هستم كه باز هم ياريم دهد و دستم را بگيرد و مرا از زندان نفس نجات دهد و با اين كار مرا در روز قيامت سربلند و روسفيد كند و توفيق دهد كه ادامه دهندة راه امام حسينu و اصحابش و شهدائمان باشم.
انشاءالله اگر زماني لايق مقام والاي شهادت شدم از شما خواهانم كه ادامه دهندة راه من و ديگر شهداي عزيزمان باشيد.سعي كنيد هر كاري ميكنيد براي رضاي خدا باشد. اگر عبادت ميكنيد براي رضاي خدا باشد، اگر نماز خوانديد، اگر روزه گرفتيد، اگر گريستيد و كلاً همه و همه براي رضاي او باشد.اوست كه صاحب خون و جان ماست و ما بايد به نحو احسن و در راه خدا از آنها استفاده كنيد.هرچه بيشتر با او،به ياد او و براي او باشيد. دنيا را براي عبادت و خودسازي به خاطر خدا بخواهيد و سعي كنيد كه خون شهدا و زحمت عزيزاني كه براي رهايي و آزادي از بندهاي ظلمت، اعضاي بدنشان را از دست دادند پايمال نشود، زيرا كه شما وارث خون حسينu و عزيزانتان هستيد.
اي عزيزان در زندگي هدفتان نابودي ظلم باشد،زيرا كه الگوي ما حسينu است. او كه در اين راه از كودك شش ماهة خود نيز گذشت.اي عزيزان از شما ميخواهم رهبر عزيزمان را، كه دوست داشتم هزاران بار زنده ميشدم و براي خدايش و جدّش حسين u و خودش كشته ميشدم، اي عزيزان امام را تنها نگذاريد. با او،با خدا و اسلام همراه باشيد و به رهنمودهايش حتماً عمل كنيد.
اي عزيزان استغفار و دعا را از ياد نبريد،كه بهترين درمانها براي تسكين دردهاست. اگر ميخواهيد در مقام عظمت شما خللي وارد نشود، هيچگاه زبان به شكايت نگشائيد و آنچه را كه از قدر و منزلت الهيِ شما ميكاهد، بر زبان نياوريد. در آخر از شما ميخواهم كه براي من گريه نكنيد و گريهايتان بر حسين u و اصحاب با وفايش باشد.
و چند سخني با پدر و مادر و خواهر و برادرانم:
اي پدر و مادر عزيز كه هرگز زحمات بي دريغ شما را فراموش نميكنم، خلاصه اگر در زندگي شما را آزار و اذيّت نمودم و از شما نافرماني كردم و حقِّ فرزندي را بجا نياوردهام، مرا حلال كنيد. زيرا كه تا آخرين لحظه از اين امر ناراحت شرمنده بودم. اميدوارم كه مرا ببخشيد. و همچنين شما خواهر و برادران عزيزم شما هم مرا حلال كنيد، زيرا كه نتوانستم آن جور كه ميشود حقِّ خواهر و برادري را بجا آورم. ولي از شما خواهش ميكنم، براي من گريه و زاري نكنيد.زيرا كه از اين كارتان دشمن شاد ميشود و گريه هايتان بر حسينu و اصحابش باشد. زيرا كه ما يك لحظه از سختي هايي را كه او كشيد را هنوز نكشيديم. و اين را بدانيد كه من براي رضاي خدا به جبهه آمدهام تا راه شهداي عزيزمان را ادامه دهم و كسي مرا مجبور به اين كار نكرد و همه به ميل و ارادة خود بوده است. البتّه با خواست و ارادة او (خدا).در آخر سلام مرا به برادران گروه مقاومت برسانيد و بگوئيد كه آرزويم اين بوده كه بسيجي گمنام باشم.
والسلام
۳/۱۲/۱۳۶۲
بسيج سپاه پاسداران تفرش
حسين محمودي
نام و نامخانوادگي |
ولادت |
سن |
تاريخ شهادت |
محلّ شهادت |
نام مزار |
قطعه | ردیف | شماره |
حسين محمودي تفرشي |
۱۰/۱۲/۴۳ |
۱۹ |
۵/۱۲/۶۲ |
خيبر |
بهشت زهرا |
۲۸ | ۵۸ | ۳ |
